Ο ρόλος του νοσηλευτή

Ο ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗ ΣΤΗ Μ.Ε.Θ

Είναι ήδη κατανοητό ότι οι νοσηλευτές της Μ.Ε.Θ αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες προκλήσεις στο χώρο εργασίας που απαιτούν ιδιαίτερες ικανότητες. Είναι επίσης κατανοητό ότι αυτές οι καταστάσεις είναι συνήθως ιδιαίτερα στρεσσογόνες.
 Σε αυτή την πολυπλοκότητα έγκειται και η διαφοροποίηση των νοσηλευτών της Εντατικής Νοσηλευτικής. Οι εργαζόμενοι των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας διαθέτουν εξειδικευμένες γνώσεις ικανότητες και αντιμετωπίζουν εξειδικευμένες καταστάσεις εργαζόμενοι σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον.
 Όλες οι παραπάνω «ιδιαιτερότητες», αναγάγουν την Εντατική Νοσηλευτική σε καθαρά ανθρωποκεντρική εργασία. Οι νοσηλευτές της Μ.Ε.Θ αναπτύσσουν αμφίδρομη επαγγελματικά και συναισθηματική σχέση με τους συναδέλφους τους κυρίως γιατί η εξάρτηση και η αλληλεπίδραση στην εργασία είναι η καθημερινότητα. Συνήθως τα περιθώρια αυτονομίας είναι περιορισμένα και οι εργαζόμενοι στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας λειτουργούν ομαδικά και αλληλένδετα. Ερευνητές που έχουν ασχοληθεί με την αυτονομία στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας αναφέρουν ότι οι νοσηλευτές ,επί το πλείστον, έχουν την ικανότητα να διακρίνουν τα
προβλήματα των ασθενών, να αποφασίσουν αυτόνομα και να κάνουν πράξη την απόφασή τους όταν αυτή αφορά την υγεία του ασθενούς και συνήθως να μεταδίδουν την πληροφορία στους ιατρούς αλλά προβληματισμό αποτελεί ότι, σύμφωνα με αυτές τις έρευνες, μικρό ποσοστό των ιατρών λαμβάνει απροκάλυπτα την πληροφορία αυτή ως σωστή(Iliopoulou 2010). Η αλληλεπίδραση και η συνεργασίας αποτελεί κορωνίδα ώστε μια επαγγελματική ομάδα να λειτουργήσει υπέρ και όχι εναντίον του ασθενούς. Είναι κοινός γνωστό ανάμεσα στους εργαζομένους ότι οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας πρέπει να λειτουργούν σαν ρυθμισμένες μηχανές όπου δεν λέγονται πολλά αλλά πράττονται πολλά στον ελάχιστο χρόνο. Ο καθένας γνωρίζει το ρόλο και την εργασίας του και αυτή εκτελεί χωρίς χρονοτριβή. Σε μία έρευνα που έγινε σχετικά με τη λήψη αποφάσεων από τους νοσηλευτές αναφέρεται ότι παίρνουν σχεδόν εννέα σημαντικές αποφάσεις για την ορθή φροντίδα του ασθενούς την ώρα. (Watson 1994) Για όλους τους παραπάνω λόγους είναι απαραίτητη η συνεχιζόμενη κατάρτιση και εκπαίδευση των νοσηλευτών καθώς και η συμμετοχή τους στην λήψη αποφάσεων και την οργάνωση του νοσηλευτικού τμήματος που λέγεται Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.
Ένα άλλο ρόλο που ο νοσηλευτής σταδιακά αναλαμβάνει είναι αυτός του συνδέσμου ανάμεσα στους ασθενείς/συνοδούς και τους υπολοίπους επαγγελματίες υγείας, κυρίως γιατί η θέση του είναι πάντοτε γύρω από τον ασθενή. 
Αναμφισβήτητα ο πολύπλοκος ρόλος του νοσηλευτή σε μια Μ.Ε.Θ. γίνεται όλο και πιο απαιτητικός δεδομένων των αλλαγών που παρατηρούνται σε όλα τα επίπεδα της τεχνολογίας, των τεχνικών, της θεραπείας και γενικότερα σε όλα τα επίπεδα των επιστημών υγείας. Οφείλει να ενημερώνεται καθημερινά για τις καινούργιες εξελίξεις έτσι ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στις ιδιαιτερότητες του χώρου όπου εργάζεται. Η ανταμοιβή είναι να βλέπει τις προσπάθειές του να έχουν αποτέλεσμα. Η ανάκτηση της υγείας και η συνεχιζόμενη ενδυνάμωση του ασθενούς είναι από τις σπουδαιότερες ηθικές ανταμοιβές που προσφέρει η εργασία στην Μ.Ε.Θ.
Οι Νοσηλευτές Διετούς Φοίτησης διαδραματίζουν ένα ουσιαστικό ρόλο και προσθέτουν αξία στην φροντίδα των ασθενών στην Μ.Ε.Θ, μολονότι ο ρόλος του δεν
είναι πλήρως διαχωρισμένος στην Ελληνική πραγματικότητα. Η ανάγκη για ισότητα

και αναγνώριση του ρόλου τους είναι αναγκαίος.
 Ο Βοηθός Νοσηλευτή στις Μ.Ε.Θ συμμετέχει στην πρωινή περιποίηση των ασθενών Είναι υπεύθυνος για την τροφοδοσία τον ατομικών τροχηλάτων και γενικότερα ότι αφορά την τάξη γύρω από το χώρο νοσηλείας. 
Ο νοσηλευτής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης μπορεί, ωστόσο, να συμβάλει σημαντικά στη βελτίωση της λειτουργίας της Ομάδας της Μ.Ε.Θ. Απαιτείται όμως καλύτερη εκπαίδευση στο χώρο της εργασίας, αναγνώριση του ρόλου και της εργασίας τους.


Επαγγελματικά Δικαιώματα Νοσηλευτών

Το Νομικό πλαίσιο που ασχολείται με τα επαγγελματικά δικαιώματα των
νοσηλευτών αναφέρεται στο προεδρικό διάταγμα του 1989. Ιδιαίτερα: 
1. Οι νοσηλευτές πτυχιούχοι του τμήματος Νοσηλευτικής της Σχολής Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας των ΤΕΙ που φέρουν τον επαγγελματικό τίτλο «Νοσηλευτής Νοσηλεύτρια» αποκτούν ειδικές επιστημονικές και Τεχνικές γνώσεις σε όλο το φάσμα της γενικής νοσηλευτικής φροντίδας ως πολυδύναμοι νοσηλευτές γενικών φροντίδων. 
2. Έχουν δικαίωμα απασχόλησης είτε ως στελέχη νοσηλευτικών μονάδων, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, είτε ως αυτοαπασχολούμενοι σε όλο το φάσμα παροχής νοσηλευτικών φροντίδων και ειδικότερα με τα εξής αντικείμενα και δραστηριότητες:
I. Νοσηλευτικές πράξεις που γίνονται με δική τους απόφαση και ευθύνη
εκτέλεσης προς κάλυψη των αναγκών του ανθρώπου σαν βιοψυχοκοινωνική
οντότητα, στους τομείς υγιεινής του ίδιου και του περιβάλλοντός του, ασφάλειας, άνεσης, υποβοήθησης οργανικών λειτουργιών, διατήρησης
ισοζυγίων.

  •  Παροχή ολοκληρωμένης και εξατομικευμένης φροντίδας σε κλινήρεις αρρώστους όλων των ηλικιών και ασθενειών. 
  • Λήψη νοσηλευτικών μέτρων και επίβλεψης ανάπαυσης και ύπνου. 
  •  Λήψη μέτρων για πρόληψη και φροντίδα επιπλοκών από μακροχρόνια

κατάκλιση. 

  • Κάλυψη των αδυναμιών αυτοφροντίδας. 
  •  Υποβοήθηση και φροντίδα λειτουργιών απέκκρισης εντέρου και ουροδόχου κύστης.
  •  Λήψη νοσηλευτικών μέτρων για παραγωγή αναπνευστικής φροντίδας. 
  •  Στενή παρακολούθηση αρρώστων για έγκαιρη διαπίστωση δυσχερειών ή επιπλοκών από τη νόσο, τις διαγνωστικές εξετάσεις και τα θεραπευτικά σχήματα.
  •  Λήψη μέτρων πρόληψης ατυχημάτων στο χώρο παροχής νοσηλευτικής φροντίδας. 
  • Απομόνωση και δήλωση των ασθενών με λοιμώδες νόσημα. 
  • Προθανάτια υποστήριξη και φροντίδα του αρρώστου και της οικογένειας του.
  •  Σίτιση αρρώστου με όλους τους τρόπους. 
  • Εφαρμογή φυσικών μέσων για πρόκληση υποθερμίας και επισπαστικών.
  •  Πληροφόρηση του αρρώστου σε θέματα που αφορούν τη λειτουργία του νοσοκομείου, τη νομοθεσία των υπηρεσιών υγείας και την εφαρμοσμένη θεραπευτική αγωγή. 
  • Εκπαίδευση και παροχή βοήθειας στον άρρωστο με σκοπό την αυτοφροντίδα. 
  • Εκπαίδευση και παροχή βοήθειας στους οικείους του αρρώστου για την φροντίδα του στο σπίτι. 
  • Φροντίδα και υποστήριξη αρρώστου και περιβάλλοντος στην ύπαρξη χρόνιου νοσήματος.
  • Βοήθεια στην επικοινωνία του αρρώστου με τις κοινωνικές και κοινοτικές ομάδες υποστήριξης και φροντίδας. 
  •  Συνεργασία στο συντονισμό των ενεργειών για την πρόληψη, θεραπεία και αποκατάσταση. 

II. Πράξεις απουσία ιατρού: 


  • Εφαρμογή πρωτοκόλλου επειγουσών ενεργειών σε χώρους ή μονάδες όπου δεν είναι σπάνια προβλεπτά οξέα συμβάντα. 
  •  Εφαρμογή πρώτων βοηθειών. 

III. Πράξεις μετά από γνωμάτευση γιατρού και εκτέλεση από τον νοσηλευτή. Ο

νοσηλευτής διαθέτει την ικανότητα μέσω των σπουδών να εκτελέσει τις παρακάτω πράξεις:

  •  Μέτρηση διαφόρων παραμέτρων που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του νοσηλευτή. 
  •  Χορήγηση φαρμάκων από όλες τις οδούς. 
  •  Χορήγηση οξυγόνου με όλους τους τρόπους. 
  •  Πλήρης παρεντερική θρέψη. 
  •  Θεραπευτικά Λουτρά. 
  •  Βρογχική παροχέτευση εκκρίσεων.

Οι νοσηλευτές έχουν δικαίωμα να: 

  •  Συμμετέχουν σε περίπτωση θεομηνιών και εκτάκτων αναγκών στην κοινή προσπάθεια για την αντιμετώπιση υγειονομικών προβλημάτων. 
  •  Συμμετέχουν σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων του συστήματος υγείας για τον καθορισμό της πολιτικής υγείας. 
  • Καλύπτουν όλο το φάσμα της διοικητικής ιεραρχίας, σχετικής με τον τομέα της ειδικότητάς τους, σύμφωνα με την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία. 
  •  Καθορίζουν τα κριτήρια της νοσηλευτικής φροντίδας σε όλα τα πλαίσια της νοσηλευτικής άσκησης. 
  •  Ασκούν κάθε άλλη επαγγελματική δραστηριότητα που εμφανίζεται στο αντικείμενο της ειδικότητας τους με την εξέλιξη της τεχνολογίας. 
  •  Καλύπτουν τομείς νοσηλευτικών ειδικοτήτων, ελλείψει ειδικών νοσηλευτών αφού εκπαιδευτούν ταχύρρυθμα.

Νομικά τα επαγγελματικά δικαιώματα των νοσηλευτών καλύπτουν όλες τις πτυχές της εργασίας των νοσηλευτών. Είναι το μοναδικό προεδρικό διάταγμα και σε μια 20ετία περίπου δεν έχει υποστεί καμία βελτίωση και μετατροπή. Εντούτοις διακρίνονται με μια δεύτερη ματιά λάθη και παραλήψεις. Επειδή η νοσηλευτική αποτελεί λειτούργημα, πρακτικά και θεωρητικά, επειδή ο

τομέας απασχόλησης της είναι ο άνθρωπος, η άσκηση του νοσηλευτικού επαγγέλματος απαιτεί σαφή και λεπτομερή περιγραφή των λειτουργιών, των πράξεων και των προσφερόμενων υπηρεσιών καθώς και την κατοχύρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων. Η συνεχιζόμενη εξέλιξη της επιστήμης επίσης προϋποθέτει και παράλληλα αύξηση των υποχρεώσεων στην εργασία αφού τεχνικές και πράξεις που πραγματοποιούνται σήμερα δεν γίνονταν πριν από 20χρόνια. Η μη σαφής και αποσαφηνισμένη διατύπωση των νοσηλευτικών πράξεων που
εκτελούνται σε ιδιαίτερους τομείς του πλαισίου εργασίας(π.χ στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, στο Τμήμα Επειγόντων ή και στην κατ’οίκον νοσηλεία), όπως αυτές αναφέρονται στο υπάρχον νομικό πλαίσιο οδηγεί σε σύγχυση μεταξύ των εμπλεκομένων επαγγελματιών, σε μη νομική κατοχύρωση, σε κακή συνεργασία μεταξύ των μελών της υγειονομικής μονάδας και σύγκρουση ρόλων και καθηκόντων με τελικό αποτέλεσμα την αναποτελεσματικότητα και πιθανόν την επαγγελματική κόπωση. Η ασάφεια αυτή οδηγεί σε κατάρτιση καθηκοντολογίων ανά νοσοκομείο αλλά και ανά νοσηλευτικό τμήμα, ώστε να αποφεύγονται οι συγκρούσεις. Ίσως η ανάγκη αλλαγής του υπάρχοντος νομικού πλαισίου με θέσπιση σαφών αρμοδιοτήτων ανά επαγγελματική ομάδα να είναι σήμερα περισσότερο αναγκαία από ποτέ.

Πηγή άρθρου από : http://mph.med.uoc.gr/files/Dissertations/Manoussaki_2012.pdf


Ο ρόλος των επαγγελµατιών υγείας
και η βελτίωση της ποιότητας υπηρεσιών
στα νοσοκοµεία




Η ποιότητα στις παρεχόµενες υπηρεσίες υγείας είναι σηµαντική για την παροχή φροντίδας υγείας στους ασθενείς. Τα βασικά στοιχεία της σχετίζονται µε το ανθρώπινο δυναµικό, την οργάνωση και τις διαδικασίες και τα αποτελέσµατα µε τις παρεχόµενες υπηρεσίες. Οι µέθοδοι που υπάρχουν για τη βελτίωση της ποιότητας έχουν να κάνουν µε τη ∆ιοίκηση Ολικής Ποιότητας, τα συστήµατα διασφάλισης ποιότητας και τις ποσοτικές µετρήσεις που αφορούν στην ποιότητα και την σχέση κόστους ωφέλειας. Ο ρόλος του ανθρώπινου παράγοντα στη βελτίωση της ποιότητας µέσα από την εφαρµογή του θεωρητικού υποδείγµατος του Donabedian είναι ουσιαστικός, καθώς εµπλέκεται και στις τρεις παραµέτρους που αφορούν στην ποιότητα υπηρεσιών υγείας. Τέλος, όσον αφορά στην υλοποίηση προγραµµάτων βελτίωσης της ποιότητας στο χώρο των νοσοκοµείων, στο εξωτερικό και στην Ελλάδα, όπου παρατηρήθηκε ότι στην χώρα µας υπάρχει καθυστέρηση στην εφαρµογή τους και απουσία οργανωµένης και συστηµατικής ενασχόλησης µε τη διασφάλιση της ποιότητας και την υλοποίηση αντίστοιχων προγραµµάτων. 


Πηγή άρθρου : http://magazine.enne.gr/wp-content/uploads/2011/05/TOMOS4_TEFXOS1.pdf 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου